kiosterakis.gr +
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ...
Κόσμος
Το Πείραμα του Βεργκλ
Διάβασα στη Βικιπαίδεια το οικονομικό θαύμα που έγινε το 1932 στο Βεργκλ και εντυπωσιάστηκα. Νομίζω ότι αξίζει να αναδημοσιεύσω το σχετικό άρθρο και σας παρακαλώ, αν θέλετε, να το σχολιάσετε. Το Βεργκλ (Wörgl) είναι πόλη στο Τιρόλο της Αυστρίας, στην περιφέρεια Κούφσταϊν. Απέχει 20 χμ. από τα σύνορα με τη Βαυαρία.
Το «Οικονομικό Θαύμα του Βεργκλ» έλαβε χώρα κατά την παγκόσμια ύφεση του 1929, ένα θαύμα που οφείλεται στην έκδοση ενός τοπικού νομίσματος, με μορφή σε «Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας». Την καινοτόμο ιδέα εισήγαγε ο τότε δήμαρχος της πόλης Μίχαελ Ούντεργκούγκενμπέργκερ (Michael Unterguggenberger), εφαρμόζοντας τις οικονομικές θεωρίες του Γερμανού οικονομολόγου Σίλβιο Γκέσελ. Η θεωρία, σύμφωνα με το πόνημα του Γκέσελ «Η Φυσική Τάξη», όριζε ότι η παρακμάζουσα οικονομία οφείλεται στην αργή κυκλοφορία τού χρήματος, καθώς αυτό συσσωρεύεται από τους κεφαλαιούχους και δεν επιστρέφει πίσω στην αγορά.
Σε μια προσπάθεια αναστροφής της οικονομικής κατάστασης, ο δήμαρχος εφάρμοσε ένα πρόγραμμα με απαραίτητα δημοτικά έργα, δίνοντας εργασία στους κατοίκους, αλλά υπό τον όρο ότι η πληρωμή τους θα γινόταν στο τοπικό νόμισμα. Τα «Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας» δεν είχαν αντίκρυσμα σε χρυσό, αλλά απλώς πιστοποιούσαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα (ένα είδος Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών), αγνοώντας τον πληθωρισμό του Αυστριακού νομίσματος. Τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 τέτοια γραμμάτια (γνωστά και ως Σελίνια του Βεργκλ), σε χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας 1, 5 και 10 σελινίων.
Στις 31 Ιουλίου 1932 κυκλοφόρησαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια, αρχίζοντας έναν ταχύτατο κύκλο κυκλοφορίας των χρημάτων αυτών. Για την αποφυγή της πλαστογράφησης τέθηκε σε εφαρμογή μια πρόσθετη μέθοδος, κατά την οποία τα χρήματα έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα που περνούσε. Μ' αυτόν τον τρόπο, ήταν προς το συμφέρον του κεφαλαιούχου να δαπανήσει το κεφάλαιό του, προτού αυτό χάσει μέρος της αξίας του. Η αντίθετη προς τον τοκισμό διαδικασία αυτή επέτρεπε την απρόσκοπτη και ταχύτερη κυκλοφορία του χρήματος, αποτρέποντας τη συσσώρευσή του σε τράπεζες και ιδιωτικά. Ο ιδιοκτήτης των χρημάτων που δεν προλάβαινε να τα δαπανήσει είχε τη δυνατότητα να αγοράσει πίσω το 1% της αξίας που έχανε κάθε μήνα, με τη μορφή επικολλούμενων ενσήμων.
Ανακαλύφθηκε το μεγαλύτερο ηφαίστειο στη Γη
Το μεγαλύτερο ηφαίστειο του πλανήτη ανακαλύφθηκε ότι βρίσκεται στον βυθό του βορειοδυτικού Ειρηνικού ωκεανού και λέγεται Ταμού Μασίφ.
Με τεράστιο πλάτος 650 χιλιομέτρων, σχετικά χαμηλό ύψος τεσσάρων χιλιομέτρων και πολύ μεγάλο όγκο 2,5 εκατ. κυβικών χιλιομέτρων, είναι κατά πολύ μεγαλύτερο σε έκταση (310.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα) από τον προηγούμενο κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ, το ενεργό ηφαίστειο Μάουνα Λόα της Χαβάης, το οποίο όμως είναι αρκετά ψηλότερο (9 χλμ).
Το Ταμού Μασίφ είναι επίσης μόνο 25% μικρότερο σε όγκο από το μεγαλύτερο ηφαίστειο του ηλιακού μας συστήματος, το «Όρος Όλυμπος» στον Άρη, το οποίο έχει μικρότερο πλάτος (625 χιλιόμετρα), αλλά πολύ μεγαλύτερο ύψος (σχεδόν 22 χλμ).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή γεωλογίας Ουίλιαμ Σάγκερ του πανεπιστημίου του Χιούστον των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience", σύμφωνα με το "Science" και το "Nature", δήλωσαν ότι για τελευταία φορά το Ταμού Μασίφ, που ανήκει στην υποθαλάσσια οροσειρά Σάτσκι Ράιζ και βρίσκεται 1.500 χλμ. ανατολικά της Ιαπωνίας, εξερράγη πριν από περίπου 140 έως 145 εκατ. χρόνια, στη διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου, όταν «βασίλευαν» οι δεινόσαυροι, ενώ από τότε παραμένει ανενεργό.
Το γιγάντιο ηφαίστειο, όπως τα περισσότερα στη Γη, έχει έναν κεντρικό κώνο από όπου διέρρευσαν τεράστιες ποσότητες λάβας, ενώ στην κορυφή του υπάρχει μια σειρά από καλδέρες. Ο εντοπισμός του έγινε από τη μελέτη των σεισμικών κυμάτων και την ανάλυση δειγμάτων λάβας, που συλλέχθηκαν από ερευνητικά πλοία κατά τα τελευταία χρόνια.
Η κατανάλωση κρέατος προκαλεί υποσιτισμό
Η κατανάλωση λιγότερου κρέατος από τους πιο πλούσιους θα γεμίσει το πιάτο των πιο φτωχών με γεωργικά προϊόντα...
Τα εδάφη που ήδη σήμερα καλλιεργούνται στη Γη, είναι σε θέση να παρέχουν τροφή για τέσσερα δισεκατομμύρια ανθρώπους παραπάνω από τον τωρινό παγκόσμιο πληθυσμό των επτά δισεκατομμυρίων, αρκεί η παραγωγή να μεταστραφεί από προϊόντα που προορίζονται για ζωοτροφές και βιοκαύσιμα, σε αγροτικά προϊόντα αποκλειστικά για την ανθρώπινη διατροφή.
Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που επισημαίνει ότι ακόμα και μια σχετικά μικρή μετάθεση εδαφικών πόρων από την κτηνοτροφία προς την ίδια τη γεωργία, με στόχο την άμεση κατανάλωση, μπορεί να προσφέρει τροφή σε εκατομμύρια ανθρώπους που σήμερα υποσιτίζονται.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Έμιλι Κάσιντι του Ινστιτούτου Περιβάλλοντος του πανεπιστημίου της Μινεσότα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικο περιβαλλοντικής έρευνας "Environmental Research Letters", επισημαίνουν ότι στην πραγματικότητα μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας βρίσκεται «κρυμμένο» και παραγνωρισμένο ένα αναξιοποίητο δυναμικό για τρόφιμα πολύτιμα σε έναν πεινασμένο πλανήτη.
«Ανάλογα με το πόσο διατεθειμένοι είναι οι αγρότες και οι καταναλωτές να αλλάξουν τις τρέχουσες πρακτικές τους, οι υφιστάμενες γεωργικές καλλιέργειες θα μπορούσαν να θρέψουν εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια περισσότερους ανθρώπους», δήλωσε η Έμιλι Κάσιντι.
Αστικά τελεφερίκ για μεγαλουπόλεις
Η κυκλοφοριακή συμφόρηση ήταν για πολλά χρόνια ένα αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο σε μεγαλουπόλεις σε όλο τον κόσμο. Αν και έχουν γίνει πολλά βήματα για την αντιμετώπισή του, και ταυτόχρονα το τέλος της «εποχής του φτηνού πετρελαίου» έχει μειώσει τη χρήση αυτοκινήτων στις πόλεις, σε αρκετά μέρη του πλανήτη το πρόβλημα παραμένει, και αναζητώνται εναλλακτικές στις αστικές μεταφορές.
Μία από αυτές είναι τα «αστικά τελεφερίκ» του Gondola Project της Creative Urban Projects Inc του Στίβεν Ντέιλ, και της Frog Design. Η συγκεκριμένη «παλιομοδίτικη» (καθώς χρησιμοποιείται από τον 19ο αιώνα) μέθοδος φαίνεται ελκυστική για τις μεγαλουπόλεις, καθώς εκμεταλλεύεται τον εναέριο χώρο αντί για το έδαφος και είναι «καθαρή» λόγω ηλεκτροκίνησης. Αξιοσημείωτο είναι πως μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη μέθοδο φαίνονται να δείχνουν αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς σε μητροπόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, αν και υπάρχουν ήδη «αστικά» τελεφερίκ, η χρήση τους είναι μικρή και πολύ συγκεκριμένη.
Ένα από τα επιπλέον πλεονεκτήματα της εν λόγω μεθόδου φαίνεται να είναι ο οικονομικός της χαρακτήρας όσον αφορά το κόστος εγκατάστασης των απαραίτητων υποδομών, που φαίνεται να κυμαίνεται μεταξύ 3-12 εκατομμυρίων δολαρίων ανά μίλι, αναλόγως της υποδομής μίας πόλης- κάτι που συνεπάγεται μεγάλη εξοικονόμηση κεφαλαίων σε σχέση με τα πολύ υψηλότερα έξοδα κατασκευής ενός μετρό, για παράδειγμα, ή υπέργειων σιδηροδρόμων. Η εγκατάσταση των καλωδίων και του απαραίτητου εξοπλισμού επίσης δεν θα προκαλέσει ιδιαίτερη αναταραχή στη ρουτίνα και το χαρακτήρα μίας πόλης, ενώ οι υποστηρικτές των «αστικών» τελεφερίκ κάνουν λόγο για εξαιρετικές επιδόσεις από πλευράς ασφαλείας.